• nieuw blog

    24 juni 2013

    Ik ben onlangs een blog begonnen waarop ik mijn teksten regelmatig 'post'

    zie ook www.lieuwkalive.blogspot.nl

    Lees meer >> | 4 Reacties | Reageer | 1443 keer bekeken

  • Telpost boek

    16 april 2012

    onlangs, tweede paasdag weer naar de Telpost in Millingen geweest.

    Om een reden..het uitdelen van het nieuwe telpostboek.

    22 kunstenaars hadden in 2010 en 2011 een werk en expositie periode van 11 dagen. Dit alles in het boek met interviews, beeldmateriaal en foto's van de omgeving samengebracht.

    mooie vormgeving!

    voor maar 10,- euro te verkrijgen bij de site:

    http://www.kunstinmillingen.nl/

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 762 keer bekeken

  • Buddy bear klaar!

    16 april 2012

     

    de Beer is beschilderd en gebracht naar Berlijn, in mijn volkswagentje mocht hij liggend mee.

    de uitleg bij de beer:

    Op de beer heb ik vissen, water en golven geschilderd, die verwijzen naar het vele water en het waterleven in Nederland. De twee gezichten die elkaar aankijken staan symbool voor het contact dat de Nederlandse bevolking aangaat met de ander: de ontmoeting tussen mensen. 

    Het groene gras is in Nederland terug te vinden in de vele weilanden die om de boerderijen liggen. En natuurlijk zijn bloemen - op beide poten terug te vinden - ook typisch Nederlands. Voor mij staan ze ook voor de hartelijkheid en optimisme.

    Op de rug van de beer staat een vlinder, symbool voor de vrijheid en het reislustige dat bij vele Hollanders in het bloed zit. In Nederland is er voor de mens ook de kans en mogelijkheid om tot bloei en groei te komen, zoals de vlinder, de grassprieten en de bloemen dat ook laten zien op de beer. In de schildering is dynamiek en beweging te zien, iets dat voor mij ook bij Nederland hoort.

    Met plezier heb ik deze opdracht vervuld. Ik kan me erg vinden in het het idee van de vrolijk beschilderde beren die in eendracht naast elkaar staan en die  namens de kunstenaars een boodschap van vrede en tolerantie uitdragen. En daar zet ik graag mijn talent voor in!

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 711 keer bekeken

  • Buddy Bear

    9 januari 2012

    Tussen de kerst en oud&nieuw kwam hij aan. Een grote kartonnen doos op de oprit. helemaal uit Berlijn komen reizen naar Ottersum....mijn nieuwe huisdier..;-)

    hij komt een kleurtje bij me halen, hij wil versierd worden door mij! de eerste voorzichtige lijnen staan al op zijn buik..ja, ik heb het over de buddy bear uit Berlijn. Een beer afkomstig van een stichting die kunststof beren over de wereld laat reizen om de boodschap van vrede en eenheid uit te zenden. Ik mag voor Nederland de beer beschilderen. Spannend! welke kleuren, welke onderwerpen? enige opdracht is dat het thema Nederland moet hebben..ga aan de slag aankomende weken..heel benieuwd wat het wordt!

    groeten van een berenbeschilderaarster..

    http://www.buddy-baer.com/

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 850 keer bekeken

  • Telpost Millingen

    3 augustus 2010

     3 augustus 2010

     

    Ik heb aan een bijzonder project mogen meedoen. 11 dagen in de telpost werken en zijn in Millingen.

    Een uitkijkpost dat voorheen diende voor het waterschap om de schepen te tellen en nu in dienst staat van kunstenaars om te laten ontstaan wat de omgeving daar aan de kunstenaar brengt.

    Een mooi concept. de deuren gaan elk weekend open zodat ieder die wil deelgenoot kan worden van wat de plek aan kunst kan brengen.

    22 juli startte ik met mijn 11 daagse. Gister op 2 augustus heb ik de fijne plek verlaten. Het heeft me veel gebracht.

    Ik heb het laten gebeuren en vissen, tekeningen en teksten zijn gekomen.

    voor wie nieuwsgierig is: www.telpostmillingen.nl 

    (onder kopje 'sector milingen' en dan sector 8)

     

    Ochtend na mijn verblijf in de telpost. Het heeft me goed gedaan. 

    Heb er mijn vrouwelijke zelf gevoeld en ervaren.

    Het water; het stroomt, het ontvangt, geleid, troost, deint, streelt de oever. Moeder aarde, met haar levensgolf.

     

    Van het mannelijke in het begin van de week ben ik bewogen naar het vrouwelijke aan het eind van de week. Gewoon weer kunnen zijn, mogen voelen, mogen ontvangen, geen hoofd en redeneren en streven, maar juist hart en creativiteit. 

    Wat was dat fijn om die zachtheid weer te mogen ervaren.

     

    En er zijn bezoekers geweest die het ook gevoeld hebben. Bezoekers die de tijd namen mijn werk en de omgeving van de telpost tot zich te nemen. Ik ontvang lieve mailtjes van mensen die schrijven dat ze hebben genoten.

    Ik heb deze week wat kunnen brengen aan mezelf en aan de mensen om me heen omdat ik was wie ik ben, omdat ik bracht wat in mij zit. De natuur was mijn compagnon, mijn thuis, mijn vibratie, mijn adem, mijn stroom.

     

    je was daar

    natuur

    met mij

    ik hoorde je, voelde je,

    je voedde mij

    het stroomde weer in mij

    dank, moeder aarde en stromende rivier 

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 976 keer bekeken

  • Bijzonder bezoek in kerkje Persingen

    21 juni 2010

     Vogels

    Het is opvallend, vorig weekend schilder ik een witte vogel op het doek, hij kijkt precies richting raam. Twee dagen later, een afdruk van het silhouet van een duif op het raam. Veertjes zijn nog te zien, het snaveltje, zijn lijf, de vleugels. Patsboem tegen het raam gegaan. Zo op de grond voor het atelier neergevallen. Wilde de duif naar binnen? voelde hij zich aangetrokken door de vogel op het doek. Ja, als ik wil, kan ik er allerlei betekenis aangeven...

    Dit weekend een expositie van mijn tekeningen en kleine ruimtelijke werkjes. We hebben net een paar uur de deur open. Eerst komt een mooie witte vlinder, een citroenvlinder naar binnen. En dan vliegt een mus het kerkje binnen. Ach, jee, hij vindt de uitgang niet meer. Hij vliegt steeds tegen het raam op. Alle ramen heeft hij al uitgeprobeerd. Lichtelijk in paniek. Hij wordt moe, vliegt naar het orgel, scharrelt daar wat rond. Wij zijn getuige van de vele stofwolken die na tijdenlang gelegen te hebben, nu een niveau lager komen, al dwarrelend. Oeps, daar verdwijnt het beestje zelfs in het orgel.. als dat maar goed gaat. 

    Tegen het raam aan, rust hij wat uit. Buiten vliegt een vogel ook naar het raam. Maken ze contact?

    Hoe kunnen we het beestje helpen, voordat hij zich helmaal uitput? Wat kruimels op de grond, en een lege doos, misschien hipt hij daar wel in en kunnen we hem zo naar buiten brengen? Hij eet de kruimeltjes. Ik ben verbaasd, als zo'n beestje lichtelijk in paniek is, vergaat hem toch de honger?

    Eind van de dag besluiten we de ladder te pakken. Toch maar dat hoge raampje openen. Dan hij kan hij zo de alternatieve uitgang vinden wellicht? Ik sta op de hoge ladder, uit te proberen of ik het raam erna nog wel dicht kan krijgen. In onze ooghoeken zien we het musje over de vloer hippen. hij gaat richting de uitgang. Stil kijken we toe. Quinta pakt haar camera om het vast te leggen. Daar bij het halletje voor de uitgang, vliegt hij op de rand van het tafeltje en dan op de keramieke schaal met de bronzen torren. Ja, hij begint wat te drinken. Rustig op de rand zittend tussen de torren. Hij vliegt er weer af, weer wat dichterbij de deur. Quinta loopt achter hem aan, om 'm te begeleiden richting vrijheid. Hip, hip, hip, over de vloer. Nog even op de drempel, koppie naar de buitenlucht gericht en daar gaat hij, de weide wereld weer in.

    He, fijn, hij is weer vrij. Zou hij nou gevoeld hebben dat we hem na uren toch te hulp schoten?

    "Jullie helpen me, geven me water en voedsel, ik zal naar buiten gaan." 

    Zondagmiddag, een zwaluw vliegt naar binnen. Opnieuw bezoek van het gevleugelde wezen. Gelukkig komt deze ons maar eventjes bezoeken, hij weet de deur weer snel te vinden.

    Ik schrijf een verslag over mijn expositie. Het zag er mooi uit en mensen vonden het leuk om te zien. Het bijzonderste was voor mij toch wel het vogelbezoek.

     

     

     

    Lees meer >> | 2 Reacties | Reageer | 1027 keer bekeken

  • Telpost Millingen

    16 juni 2010

     Wauw!

    Net terug van een ritje naar de Telpost in Milingen. Ik trof het want Marjorie Slooff, ook een kunstenaar uit Nijmegen zat net aan de waal in het avondzonnetje haar picknick te verorberen. Ja, doe mij ook maar een stokbroodje met brie. Wat een plek!

    Deze zomer van 24 juli t/m 1 augustus mag ik er verblijven en werken. De Telpost, een post waar vroeger de tellingen en al het andere van de scheepvaart op het punt waar de Rijn in de Waal overgaat werd bijgehouden. Nu mogen er elf kunstenaars genieten en inspiratie opdoen. Ieder neemt spul mee om mee te werken en laat zich leiden door de plek. Ik was er nu om aangespoeld hout te zoeken. Ik wil er in combinatie met klei, figuren van maken. Voor nu, voor de expositie in Persingen, maar zeker voor de zomer. DIe telpost wordt een thuis voor vele wezens die gaan ontstaan door mijn handen. In de weekenden gaan de deuren open voor bezoek, dus dan mag de dialoog beginnen. En er blijft nog wat van over....van al die ervaringen van de verschillende kunstenaars wordt een catalogus samen gesteld. Twee Gelderlander redacteurs/ schrijvers gaan het voorzien van teksten en uiteraard komen er foto's bij van de werken en de kunstenaars.

    Soms tref je het weer als kunstenaar..Wie komt er nu terecht op een telpost? Hopelijk heb ik ook zo lekker weer, lekker de dag buiten struinen, de vele schepen bekijken, van vervoer van tractoren tot oud staal of erts. De waterwegen van Holland..

    Voor wie nieuwsgierig is, op de...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 968 keer bekeken

  • Art Laren

    16 juni 2010

    Net de laatste sokkel weer op zijn plek in mijn huis. Toch altijd weer heel wat heen en weer gesjouw. Maar...zeeer de moeite waard. Wat een goede en leuke opzet!

    Kunst op de Brink in het centrum van Laren. Gelukkig was het weer prima en de opkomst enorm. In de stand van de beeldentuin Oudenhove was het af en toe gewoon file.

    Donderdagavond en zondag ben ik er zelf bij geweest. Vele oh's en ah's over de kunst in de stand. Ik was zelf ook onder de indruk. Erg sterke schilderijen van de Russische kunstenaar Savin. Hij weet goed sfeer te scheppen. Hij is een leerling van Repin geweest. En wat een bewondering was er voor zijn werk.

    Maar ook de dieren van de franse kunstenaar Vassil zijn mooi om te zien, hij treft de beweging en het karakter van het beest.

    En inspirerend vond ik de krachtige en pure stenen beelden van Karin van Ommeren. Ben benieuwd of bewonderaars nog besluiten tot koop over te gaan.

    Het was een eerste beurs voor Galerie Oudenhove en voor mij. Wat mij betreft mag de Open Art Fair in Utrecht in september net zo druk bezocht worden! En graag hoor ik dan ook weer de oh's en ah's...

    Tot die tijd staat veel mooi werk geexposeerd in Epe bij Galerie Oudenhove.

    Ik maak me weer op voor een kleine expositie met tekeningen en klein ruimtelijk werk in het kerkje van Persingen. Een onverwachts intermezzo. Aangezien ik het verblijven in een kerk vaak inspirerend vind, leek me dit onverwachte voorstel voor een expo-weekend een prima gelegenheid.

    Welkom aankomend weekend in het kerkje van Persingen!

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 866 keer bekeken

  • oezbekistan 1

    16 april 2010

    Eerste bericht uit Oezbekistan, geschreven in oktober 2009
     
    Ik leef hier met Lekim en zijn familie, hij is een bekende kunstenaar, hier in Oezbekistan en ver erbuiten. Hij is erg aardig, ik mag hem graag, ook al kunnen we niet veel uitwisselen. Hij spreekt een paar woorden Duits. Verder lachen we naar elkaar.
    Hij maakt mooi werk met Aziatische invloeden. Oeigoer is hij van origine. Hij maakt grote en kleine olieverfdoeken waarop hij ook veel tekent met fijne penselen. Bijna als Chinese lijntekeningen. Hij vertelde me ook dat hij een opleiding heeft gedaan in China om deze tekenkunst te leren, bovendien is het ook een techniek die bij de Oeigoeren gebruikt werd.
    Hij heeft een zoon van 29 die ook hier in huis woont. Vader en zoon delen samen een atelier, daar mag ik nu gebruik van maken deze week. Het is een sfeervolle redelijk kleine ruimte met hoog plafond. Een inspirerende plek waar ik nu stenen van de oever naartoe heb gesjouwd om ze te kunnen beschilderen. Ik heb plezier in het project.

    Lekim en zijn vrouw zijn erg rustig en vriendelijk. Ze leven ontspannen zover ik het kan inschatten. Geen stress, ieder z'n eigen bezigheden en ritme. Ze zijn meer gevoelsmensen, niet veel woorden, wel een wereld van verbeelding en creatieve processen intern. Voel me er prima thuis, alleen moet ik helaas best wel wat om hulp vragen, maar ik geloof dat ze me graag helpen.
    Blijkt nu dat ze het thema van de Biennale hebben veranderd...het was 'muren'. Maar omdat velen letterlijk met afbeeldingen van muren aankwamen is het nu veranderd in antropologisch landschap.. veel interassenter vind ik, en ik al die tijd maar peinzen over muren...
     
    Heb ook kennis gemaakt met de directeur van de bienale een bekende kunstcriticus hier maar ook ver daar buiten.
    een heel ander type. Meer intellectueel, geen kunstenaars type, alhoewel hij er duidelijk wel zijn hart aan verpacht heeft. Zijn dochter, Adolya, is er ook nu. Ze leeft in engeland en spreekt dus goed engels. Ze helpt met de organisatie, vooral met de contacten en vertalingen. Een hele snelle vlotte jongevrouw, praat en beweegt veel, bijna op z'n amerikaans qua manier van contacten. Qua humor vinden we elkaar wel, ze heeft me mee uitgenomen naar het centrum om er rond te kijken. Fijn om uit te wisselen met een meer westers georienteerd iemand. Ze gaat me helpen bij het vinden van Oezbeekse meiden in de stad voor mijn Turkistan remake project.

    Gisteravond bij Akbar, de organisator, wezen dineren. Wodka had ik als cadeau meegenomen uit moskou, werd goed ontvangen. We hebben een leuke avond gehad, geproost op een goede biennale dit jaar, voelde me welkom als eerste aangekomen gast. Het eten was heerlijk, ze deden verder niet aan etiketten, dus dat was voor mij wel lekker makkelijk. 
     
    De stad is heel rustig, brede straten, ruim opgezette pleinen en parken. De gebouwen zijn enorm kollosaal. Russische erfenis.
    Redelijk kille gebouwen, opgeblazen groot en van veel beton, het past eigenlijk niet zo bij de mensen, vind ik.
    Ben ook op de markt geweest, alles is behoorlijk keurig, schoon en gestructureerd. Groente netjes opgestapeld en alles op schalen. De verkopers zitten bij hun waar en wachten op de klanten. Het lijkt of ieder hier alle tijd heeft, zal het het effect van het communisme zijn? ik kan me voorstellen dat dat nog voelbaar is, geen 'haantje de voorste' politiek, wat wellicht wel meer bij een kapitalistisch systeem in werking treed.
    Er lijkt ook weinig bussiness, handel en concurrentie te zijn. Weinig multinationals en schreeuwerige uithangborden vol reclame in de stad. Geen mc Donalds, Ikea's etc., Wel veel burocreaucratie, vooral gemerkt met het verkrijgen van een visum en de goedkeuring voor mijn verblijf in Tahskent.
    De mensen zijn kalm, ze lopen in alle rust over straat. Geen geschreeuw, geen ge-ren, of gelach, geen discussies, het heeft ook een rustgevend effect op mij. Mooie gezichten, velen met van die rechte neuzen zoals ik ook in mijn beelden maak. Oosterse en Turkse trekken, vaak krachtige heldere ogen en donkere wenkbrouwen en haren. Er leven ook vele verschillende nationaliteiten in deze stad: Oezbeken, Russen, Tadzjieken, Kazachen, Tataren, Kirgiezen en Zigeuners. Er is relatief weinig discriminatie schijnt.
     
    Ik voel me goed hier en verheug me op de biënnale. Leuk om er al eerder te zijn en zo al contact te kunnen maken met de organisatie en kunstenaars.
     
    Voelt een beetje zoals in Thailand, de periode dat ik op de academie aan het werk was. Uitwisselen met andere creatievellingen, geïnspireerd raken en cultuur opsnuiven.
    Het weer is trouwens ook fijn, zo’n 25 graden, strak blauwe lucht elke dag, geen wind, maar lekker fris, geen klamme atmosfeer zoals in de tropen, maar een woestijnklimaat.
     Tot zover, Groetjes Lieuwke
     

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 905 keer bekeken

  • Oezbekistan 2

    8 april 2010

    Een tekst in oktober 2009 geschreven. Een verslag van mijn verblijf in Tashkent in Oezbekistan voor de Biennale.

    Op mijn bed in mijn luxe hotelkamer neem ik de tijd te schrijven. Inmiddels alweer twee weken hier. Waar te beginnen? Ben sinds woensdagavond verhuisd van het huis van Lekim, een Oezbeekse kunstenaar waar ik te logeren was, naar het hotel, waar de andere Biënnale deelnemers ook verblijven. Heb t/m vrijdagochtend flink gewerkt om mijn werk goed te presenteren. Heb nu twee projecten gepresenteerd in de Biënnale.
     
    Een waarbij ik meedoe aan ‘Turkistan remake’. Oude foto's van meer dan een eeuw geleden waar kunstenaars hun vertaling/ impressie bij hebben gemaakt. Ik had vier foto's van vrouwen uitgezocht, geprint op kussens. Twee Oezbeekse modellen in de stad gevraagd of ze de kussens vasthouden. Doordat ik als enige buitenlander meedoe aan dit project heb ik heel wat extra aandacht gekregen in de pers.
    En voor het andere project met als thema ‘Antroplogical landscape’, heb ik stenen bij de oever bij een rivier in Tahskent gezocht, deze heb ik beschilderd in het atelier van Lekim en Gairat. Een fijne werkplek, na een tijd was ik omringd door vele stenen gezichten. Deze stenen ga ik weer neerleggen in een lichaamsvorm. Dat we allen uit velen gezichten bestaan..
    (zie publicaties en 'biennale' op de website voor beeldmateriaal)
     
    Afgelopen donderdag in een conferentie zelfs op het podium aan tafel plaats...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1167 keer bekeken

  • Meer blogs >>